Fast Gollums Twilight Release Team
Proudly Presents: The Sunset Limited
Dus wat moet ik met je doen, professor?
Hoezo, moet je wat doen dan?
Nou, zoals ik zeg, ik heb er niets mee te maken.
Toen ik vertrok om te gaan werken vanmorgen
was je geen deel van mijn plannen,
maar hier ben je.
Dat betekent niets. Alles wat er gebeurd...
betekent wat anders.
Wat betekent het dan?
Het betekent niets. Je komt mensen tegen.
En misschien is er één van hen in de problemen of zoiets,
maar dat betekent niet dat je verantwoordelijk bent voor hen.
Hoe dan ook, mensen die altijd uitkijken naar de perfecte vreemde,
zijn vaak de mensen die niet uitkijken naar diegene,
waar ze naar moeten uitkijken, naar mijn mening.
Als je gewoon doet wat je moet doen,
word je geen held.
En dat zou ik zijn?
Ik weet het niet. Zou het?
Ik kan zien dat er wat van waarheid in schuilt,
Maar in deze zaak moet ik zeggen wist ik niet
naar wat voor een soort persoon ik moest uitkijken
of wat ik had moeten doen als ik ze vond.
In deze zaak, met maar één ding tegelijk.
En dat was?
Dat was dat ze daar staan
en ik moet naar ze kijken en zeggen,
"Nu lijkt hij niet op mijn broer, maar daar is hij,
dus misschien kun je beter nog eens kijken."
En dat is wat je deed?
Nou, ik moet zeggen.
Je was een beetje moeilijk te negeren.
Je aanpak was mooi direct.
Ik heb je niet aangepakt, ik heb je niet eens gezien.
Wat ik niet begrijp is hoe je in zo'n situatie verzeild raakt.
Ja.
Ben je oké? Heb je geslapen vannacht?
Nee.
Nou,
wanneer heb je besloten dat vandaag de dag was?
Was er iets speciaals mee?
Nee.
Nou, vandaag is mijn verjaardag, maar ik beschouw dat zeker niet als bijzonder
Nou, Proficiat, professor.
Dank je.
Dus je hebt gezien dat je verjaardag eraan komt
en dat leek je een goede dag?
Wie weet? Misschien zijn verjaardagen gevaarlijk,
Zoals Kerst...
dingen hangen aan de bomen, riet voor de deuren.
en lichamen van de stoompijpen door heel Amerika.
Dat zegt niet veel voor Kerstmis, of wel?
Kerstmis is niet meer wat het was.
Nou ik geloof dat dat een eerlijke verklaring is. Eerlijk waar.
Ik moet gaan.
Doe je altijd je jas op die manier aan?
Wat is er verkeerd aan de manier dat ik mijn jas aandoe?
Ik zeg niet dat er iets mis mee is.
Ik vraag alleen of dat je normale methode is.
- Ik heb geen normale methode ik doe hem gewoon aan.
Het is wat... verwijfd? Wat?
Ik studeer net het gedrag van professors.
Nou, ik moet gaan.
Laat me mijn jas pakken.
- Je jas pakken? - Ja.
- Waar ga je heen? - Met jou mee.
Wat bedoel je? Met mij, waarheen?
Ik ga met je mee waar het ook is, waar je heen gaat.
- Nee dat doe je niet. - Dat doe ik wel.
- Ik ga naar huis. - Oké.
Oké? Je gaat niet met me naar huis.
Zeker wel. Laat me mijn jas pakken.
- Je kunt niet met mij mee naar huis gaan. - Waarom?
Dat kan niet.
Je kunt met me naar huis gaan, maar je kunt niet met me naar huis gaan?
Nee. Ik bedoel, nee, dat is het niet.
Ik moet gewoon naar huis.
- Je woont in een appartement? - Ja.
- Laten ze geen zwarte mensen naar binnen? - Nee.
Ik bedoel, ja, natuurlijk doen ze dat.
Kijk geen grapjes meer. Ik moet gaan. Ik ben erg moe.
Oké, zolang je er geen gedoe mee krijgt mij er binnen te krijgen.
- Je bent serieus. - Ik denk dat je weet dat ik serieus ben.
- Je kunt niet serieus zijn. - Ik ben zo serieus als een hartaanval.
- Waarom doe je dit? - Ik? Ik heb geen keuze.
- Maar zeker heb je een keuze. - Nee, dat heb ik niet.
Wie benoemde jou als mijn beschermengel?
Je weet wie me benoemde om je beschermengel te zijn.
Nou kijk, ik heb er niet naar gevraagd dat je me in de armen sprong
- onder bij de metro vanmorgen. - Ik ben niet in je armen gesprongen.
- Niet? - Nee.
Nou, hoe kom je er dan?
Wat? Nu gaan we niet?
Denk je nu werkelijk, dat Jezus in deze ruimte is?
Nee.
Ik denk niet dat hij in deze ruimte is.
Ik weet dat hij in deze ruimte is.
Het is hoe je het neerzet, professor.
Het zou hetzelfde zijn als ik jouw vraag of je denkt dat je je jas aan hebt.
Dat is niet hetzelfde. Het is de kwestie van een overeenkomst.
Als jij en ik zeg; ik heb mijn jas aan
en Cecil zegt dat ik naakt ben, een groene huid heb en een staart,
dan zouden we moeten denken waar we Cecil moeten neerzetten
zodat hij zichzelf geen pijn doet.
Wie is Cecil?
Hij is niet iemand. Hij is een voorbeeld.
Er is geen Cecil. Hij is een karakter
die ik verzon om een punt te maken.
- Verzon? - Ja.
Dus die visie op dingen tellen niet?
Nee. Dat is waarom ik ze verzon.
Ik kan dingen veranderd hebben, ik kan jou diegene maken
die niet dacht dat ik een jas aanhad.
En groen was met een staart en al dat andere dat je zei?
- Ja. - Maar dat deed je niet.
- Nee. - Je zet het allemaal op Cecil.
Ja.
Maar Cecil kan zichzelf niet verdedigen
op grond dat hij geen overeenkomst heeft met alle anderen,
Dus zijn woorden tellen niet, buiten het feit
dat je hem verzon en hij groen is en de rest.
Hij is niet degene die groen is. Dat ben ik. Waar gaat dit heen?
Ik probeer uit te vinden over Cecil.
Dat denk ik niet.
Kan je Jezus zien?
Nee, ik kan hem niet zien.
- Maar je spreekt tegen hem. - Ik mis geen dag.
- En hij praat tegen jou. - Ik heb hem gehoord, ja.
Hoor jij hem hard op?
Nee, niet hard op. Ik hoor geen stem.
Ik hoor mijn eigen niet, wat dat betreft.
Maar ik heb hem gehoord.
Maar waarom kan Jezus alleen in je hoofd zijn?
Hij is in mijn hoofd.
Nou, dan begrijp ik niet wat je mij wil vertellen.
Ik weet dat lieverd, kijk,
het eerste wat je moet begrijpen is,
ik heb geen originele gedachte in mijn hoofd.
Als het niet de aanhoudende geur van goddelijkheid is.
Ben ik er niet in geïnteresseerd. - De geur van goddelijkheid.
- Ja, vind je dat leuk? - Het is niet slecht.
Hoorde het op de radio... een zwarte priester.
Het punt is, als ik het op een andere manier probeer.
Ik bedoel niet geen splinters ergens.
Ik bedoel geblinddoekt rennend door het bos, bit tussen de tanden.
Heer, heb ik het niet geprobeerd!
Als je iemand kan vinden die het beter kan vertellen dan ik,
wil ik hem graag ontmoeten. Zeker wel.
En wie denk je die me dat geeft?
Ik weet het niet. Wat geeft het jou?
Leven in de dood is wat het mij geeft.
Leven in de dood.
Dood genoeg om te weten om te gaan liggen.
Ik begrijp het.
Ik denk het niet.
Laat me jou een vraag stellen.
Oké.
Heb je ooit dit boek gelezen?
Ik heb het gedeeltelijk gelezen. Ik heb er in gelezen.
Heb jij het ooit gelezen?
Lees de sollicitatie krant.
Heb je het ooit gelezen?
Nee.
- Maar jij leest veel boeken? - Ja.
- Hoeveel zei je? - Ik heb geen idee.
Ballpark.
Twee per week,
misschien 100 per jaar voor ongeveer 40 jaar.
Twee per week...
40 maal 100 is 4000.
Ik plaag je gewoon, professor.
Vertel je wat... Geef me een nummer,
maakt niet uit wat voor een nummer, en ik geef het je 40 keer terug.
- 26. - 1040.
- 118. - 4720.
- Ja.
- Het antwoord is de vraag. - Wat?
- Dat is je nieuwe nummer. - 4720?
- Dat is een groot nummer professor. - Ja dat is het.
- Jij weet het antwoord? - Nee, dat weet ik niet.
188,800.
Laat me dat zien.
Hoe doe je dat?
Nummers zijn de Zwarte mans vriend...
Boter en eieren, crap tafel.
Je bent snel met nummers, je kan werken met dat gedoe over je broer,
leg beslag op de inhoud van zijn zak boek.
Je krijgt veel tijd om dat te oefenen in de gevangenis.
Ik begrijp het.
Laten we terugkomen op jou en al die boeken die je gelezen hebt.
Je zei je hebt 4000 boeken gelezen?
Waarschijnlijk, misschien meer dan dat.
Maar niet dit boek.
Nee, niet de hele...
- Waarom is dat? - Ik weet het niet.
Nou, wat zou je zeggen het is het beste boek wat er ooit is geschreven?
Ik heb geen idee.
Nou, neem een poging.
Er zijn veel goede boeken.
Kies één.
- misschien "War and Peace." - Oké.
Denk je dat dat boek net zo goed is als deze?
Ik weet het niet. Er zijn verschillende soorten boeken.
Dit "War and Peace" boek... Is een boek dat iemand heeft verzonnen, niet?
Nou, ja.
dus dat maakt het verschillend met dit boek hier?
Nee, in mijn kijk erop zijn ze beiden verzonnen.
Zijn geen van beide echt waar?
Niet in de historische wijze, nee.
Nou, wat zou een eerlijk boek zijn?
Ik denk misschien een geschiedenis boek.
Gibbon's "Decline and Fall van de Roman Empire" is er misschien één.
Ten minste de gebeurtenissen zouden feitelijke gebeurtenissen zijn.
Dat zouden dingen zijn die zijn gebeurd.
Dus je denkt dat dat boek net zo goed is als dit boek?
- De Bijbel? - De Bijbel.
Ik weet het niet. Gibbon's is een hoeksteen. Het is een geweldig boek.
- En een waar boek. vergeet dat niet. - En een waar boek, ja.
Maar is het een heel goed boek?
Ik weet het niet.
Ik weet niet of je een vergelijking kunt maken.
We praten over appels en peren.
We praten niet over appels en peren, professor.
We praten over boeken.
Is dat "Decline and Fall" boek
net zo'n goed boek als dit hier boek?
Beantwoord de vraag.
Ik moet nee zeggen.
Het stond hier op de kaft
voordat het versleten werd...
"Het beste boek ooit geschreven."
- Denk je dat het misschien waar is? - Het zou kunnen.
- Je leest goede boeken. - Ik probeer het, ja.
Maar je hebt niet het beste boek gelezen.
- Waarom niet? - Ik moet gaan.
Je hoeft niet te gaan, professor. Blijf gewoon hier bij mij op bezoek.
Ben je bang dat ik terug ga naar het station.
Je zou, dus blijf gewoon hier met mij.
Wat als ik beloof dat ik het niet doe?
Je zou het toch doen.
Hoef je niet naar je werk?
Ik was op weg naar me werk.
Een grappig iets is met je gebeurd op weg naar je werk.
Ja, dat is zo.
Zullen ze je ontslaan?
Nee, ze gaan me niet ontslaan.
- Je kunt bellen. - Ik heb geen telefoon.
Hoe dan ook, ze weten als ik er niet ben
kom ik niet. Ik ben geen persoon die te laat komt.
Waarom heb je geen telefoon? - Heb er geen nodig.
Junkies zouden het toch maar stelen.
Neem een goedkope.
Ga niet goedkoop doen voor een junkie.
Laten we terugkomen op jou.
Laten we eens voor een minuut bij jou blijven.
- Kan ik je iets vragen? - Dat kan je zeker.
Waar stond je? Ik zag je nooit.
Je bedoeld toen je je geweldige sprong nam?
- Ja. - Ik was op het perron.
- Op het perron? - Ja.
Nou, ik heb je niet gezien.
Ik stond op het perron me met mezelf te bemoeien.
En hier kom jij huilebalk.
Ik keek om me heen om er zeker van te zijn dat er niemand was,
Vooral geen kinderen.
Er was niemand te zien.
Nee, alleen ik.
Nou, ik weet niet waar je kon zijn geweest.
Zeg je dat ik een spook ben, professor?
misschien stond ik achter een standplaats of zo.
Er was geen standplaats.
Je kijkt naar één of andere grote zwarte engel
wordt naar beneden gezonden om je lekkere kont eruit te rukken
op de laatst mogelijke minuut en bespaart u van de ondergang?
Nee, dat denk ik niet.
- Zo`n dingen zijn niet mogelijk? - Nee, dat is het niet.
Nou jij bent diegene die het voorstelde.
Ik heb nooit zoiets voorgesteld.
Jij bent degene die het over engelen had.
Ik heb nooit iets gezegd over engelen. Ik geloof niet in engelen.
Nou, wat is het waar je in geloofd?
In veel dingen.
Oké.
- Oké wat? - Oké, wat dingen?
- Ik geloof in dingen. - Geef me een voorbeeld.
Culturele dingen, bijvoorbeeld,
boeken, muziek, kunst, dingen zoals dat.
Oké.
Dat zijn de dingen die belangrijk voor me zijn.
Ze zijn de fundamenten van de beschaving.
Nou, ze hebben waarde voor me.
Ze hebben nu niet meer zoveel waarde, denk ik.
Wat gebeurt er met hem?
Mensen stopten te waarderen. Ik stopte te waarderen.
tot op zekere hoogte.
Ik ben niet zeker dat ik je kan zeggen waarom.
Die wereld is grotendeels verdwenen.
Binnenkort zal het geheel verdwijnen.
Ik ben er niet zeker van dat ik je volg, professor.
Er is niets te volgen. Het is oké.
De dingen waar ik van hield waren erg teer.
Erg broos.
Ik weet het niet. Ik dacht dat ze onverwoestbaar waren.
Ze waren het niet.
En dat is wat je van het eind van het station afstuurde?
Het was niets persoonlijks?
Oh, het is persoonlijk. Dat is wat een opleiding doet.
Het maakt de wereld persoonlijk.
Dat zijn zeer krachtige woorden, professor.
En ik kan niet zeggen, ik heb er een antwoord op.
En het kan zijn dat er geen antwoord is.
Maar ik moet nog steeds vragen.
Wat is het nut van het hebben van noties zoals deze
als ze u niet vastgelijmd houden aan het perron.
Als de Sunset Limited doorkomt met 140 km/u.
- Goede vraag. - Dat dacht ik ook.
Ik heb er geen antwoord op.
Misschien is het niet logisch. Ik weet het niet. Het boeit me niks.
Ik heb niet gevraagd, deed ik het niet vreemd zou vinden
dat ik hier zal zijn om te getuigen van de dood?
Ik denk dat ik het vreemd vind.
Maar dat betekent niet dat het niet zo is.
Iemand moet hier zijn.
Maar je bent niet van plan ervoor hier te blijven?
Nee, ik niet.
Laat me eens zien of ik het allemaal begrijp.
Jij zegt dat al die Culturele stof
is het enige tussen jou en de Sunset Limited.
- Het is veel. - Het is een zware belediging op jou.
Ja.
Jij bent een cultuur junkie.
misschien heb je gelijk.
misschien heb ik geen overtuiging.
Ik geloof in de Sunset Limited.
Verdorie, professor.
Ook verdorie.
Geen geloof?
De dingen waar ik in geloof.
Bestaan niet meer.
Het is idioot om te doen van wel.
Westerse beschaving gaat eindelijk op in rook.
in de schoorsteen van Dachau,
En ik was te verliefd om het te zien.
Ik zie het nu.
Hoo!
Je bent een uitdaging, professor, weet je dat?
Nou, er is geen reden voor je
betrokken te raken in mijn problemen.
Ik moet gaan.
- Heb je vrienden? - Nee.
- Kom op, professor, niet één? - Niet echt, nee.
- Vertel me over die ene. - Welke ene?
- De niet echte. - Ik heb een vriend op de universiteit...
Niet een goede vriend. We lunchen af en toe.
Maar dat is ongeveer zo goed als het kan zijn.
Ja.
Wat doe je met hem?
Wat ik met hem doe? - Ja.
Ik doe helemaal niets met hem.
Wat doet jou denken dat ik iets met hem gedaan heb?
Ik weet het niet. Heb je dat?
Nee.
Wat denk je dat ik met hem deed?
Ik weet het niet. Ik wil dat jij het me verteld.
Er is niks te vertellen.
Je hebt voor hem geen briefje achter gelaten?
- Om hem te vertellen dat je de trein neemt? - Nee.
- Je beste vriend? - Hij is niet mijn beste vriend.
Ik dacht dat we er net over eens waren dat hij dat was.
Je was net klaar met besluiten dat hij...
Heb je hem ooit verteld dat je erover dacht?
- Nee. Waarom zou ik? - Omdat hij je beste vriend is.
Hij is... Ik zei het je, we zijn niet zo close.
- Je bent niet zo close? - Nee.
Hij is je beste vriend, alleen jij bent niet zo close?
Als je dat leuk vind.
Niet de manier waarop je hem zou willen vervelen met iets kleins
zoals zelfmoord?
Stel dat ik je mijn woord geef,
dat ik gewoon naar huis ga
en ik niet probeer mezelf van kant te maken.
Stel dat ik je mijn woord geef
dat ik niet wil luisteren naar je gezeik.
Dus wat ben ik, een gevangene hier?
Je weet beter dan dat.
Je was een gevangene voor je hier kwam...
Een ter dood veroordeelde gevangene.
Wat heeft je vader gedaan?
Wat?
Ik zei wat heeft je vader gedaan...
Wat voor werk?
Hij was een advocaat.
- Een advocaat? - Ja.
Wat voor een soort recht deed hij?
Hij was een advocaat van de overheid. niet strafrechtelijk of iets dergelijks.
Wat zou hetzelfde zijn als strafrecht?
Ik weet het niet misschien echtscheidingsrecht.
misschien heb je een punt.
Waar stierf hij aan?
Wie zegt dat hij dood is?
Is hij dood? - Ja.
Waar is hij aan gestorven?
Kanker.
Kanker. Dus hij was een tijdje ziek?
Ja, dat was hij.
- Ben je naar hem gaan kijken? - Nee.
- Hoezo niet? - Ik wilde niet.
Hoezo wou je niet?
Ik weet het niet. Ik wou gewoon niet.
misschien wilde ik hem op die manier niet herinneren.
Onzin.
Heeft hij je gevraagd te komen?
Nee.
- Maar je mama wel. - misschien wel. Ik weet het niet meer.
Kom op, professor. Je weet dat ze je hebt gevraagd te komen.
Oké, ja.
- Wat heb je haar verteld? - Ik zei dat ik wel wilde.
- Maar je deed het niet? - Nee.
- Waarom niet? - Hij stierf.
Nee, dat is het niet.
Je had de tijd naar hem toe te gaan, maar je hebt het niet gedaan.
Ik denk het.
Je hebt gewacht tot hij dood was.
Oké.
Dus ik ben niet gaan kijken naar mijn vader.
Je vader lag op zijn sterfbed dood te gaan aan kanker.
Je moeder zit daar met hem, zijn had vasthoudend.
Hij heeft verschrikkelijke pijn.
Ze vragen je om naar hem toe te komen voor de laatste keer voor dat hij sterft.
En jij vertelt hem, nee ik kom niet.
Alsjeblief, vertel me dat ik het gedeeltelijk verkeerd heb.
Als je het zo wil formuleren.
- Nou, hoe zou jij het formuleren? - Ik weet het niet.
Nou, zo zal het zijn dan, of niet?
- Ik denk het. - Nee, het is geen veronderstelling.
- Is het of is het niet? - Ja.
Eens kijken of ik mijn treinschema vind.
Kijken wanneer de volgende trein komt.
Ik weet net of ik de humor ervan inzie.
Ik ben blij je dat te horen zeggen, professor,
omdat ik ook niet zeker ben.
Ik ben met de minuut verbazender.
Hoe komt het dat je jezelf niet ziet, lieverd?
Je bent zo doorzichtig als glas.
Ik kan de wielen zien draaien daarin, de tandwielen.
Ik kan ook licht zien... goed licht,
echt licht. Zie je het niet?
Nee, ik kan het niet zien.
Nou, zegen je, broeder.
Zegen en houden zo,
want het is er.
Wanneer heb je in de gevangenis gezeten?
- Lange tijd geleden. - Waarvoor moest je zitten?
- Moord. - Echt?
Wie wil nu een moordenaar zijn
als hij er geen is?
Jij noemt het nor.
Ja.
Noemen de meeste zwarte mensen de gevangenis
de nor?
Nee, alleen wij oude platteland negers.
We maken een punt ervan dingen te noemen wat ze zijn.
Ik haat het te bedenken hoeveel namen er zijn voor de gevangenis.
En ik haat ze te tellen.
Heb je veel gevangenis verhalen?
- Gevangenis verhalen? - Ja.
Ik weet het niet.
Ik vertelde ze de gevangenis verhalen,
maar ze hebben hun soort van charme verloren.
Waarom vertellen we niet ergens over
wat vreugdevoller is?
Was je ooit getrouwd?
Getrouwd?
- Ja - Oh man.
Wat?
misschien moeten we nog een keer naar die gevangenis verhalen kijken.
Heb je kinderen?
Nee, professor. Ik heb niemand.
Iedereen in mijn familie is dood.
Ik had 2 jongens, maar ze stierven lange tijd geleden.
Bijna iedereen die ik ooit heb gekend zijn dood.
Je moet er aan denken.
Ik zou een gevaar zijn voor jouw gezondheid.
Was je altijd in de problemen?
Ja, dat was ik.
Ik hield ervan.
Ik denk nog altijd.
Ik heb zeven jaar gezeten.
Kon veel meer hebben gedaan. Heb veel mensen pijn gedaan.
Ik sloeg ze gebruikelijk alle kanten op, en ze konden dan niet meer opstaan.
- Maar je komt nu niet in de problemen? - Nee.
Maar je vindt het nog steeds leuk?
Nou ja, misschien ben ik er gewoon door veroordeelt,
gebeten in de kont door mijn eigen karma.
Maar ik ben aan de andere kant nu.
Je wilt mensen helpen die in de problemen zijn.
Je moet dus gaan waar de problemen zijn.
Je hebt niet veel keuze.
Hoe lang ben je al hier.
Zes... zeven jaar.
Ik snap niet waarom je hier leeft.
In tegenstelling voor waar?
Overal.
Nou dit is zo een beetje "overal".
Ik kon in een ander gebouw leven, denk ik,
maar dat is oké.
Ik heb mijn slaapkamer daarginds
waar ik me kan terugtrekken.
Ik heb een bank waar mensen op kunnen neerploffen...
junkies en crackheads meestal.
Natuurlijk gaan ze dan lopen met al je draagbare dingen,
Zodat je niets kan hebben. Maar dat is goed.
Je hangt rond, met het goede publiek,
je gaat zo`n beetje over al je wereldse verlangens.
Ze stalen de koelkast een keer.
Maar iemand betrapte ze daar buiten op de trap,
en bevalen hun het terug te brengen naar boven.
Nu heb ik die grote sukkel daarginds...
verhandelt.
Het enige wat ik mis,
is de muziek.
Ik streef ernaar om een stalen deur aan te schaffen.
Dan kan ik wat muziek aanschaffen.
Maar je moet de deur en de deurpost samen kopen.
Ik werk eraan.
Ik geef niets om televisie,
mar ik mis wel dergelijk de muziek.
Je vindt niet dat dit een verschrikkelijke plaats is?
Een verschrikkelijke plaats?
Ja.
Waar heb je het over?
Deze plaats. Het is een verschrikkelijke plaats vol met verschrikkelijke mensen.
Je moet weten dat deze mensen het niet waard zijn te redden
zelfs als ze gered konden worden, wat ze niet kunnen, je moet dat weten.
Nou ja, ik hou van een uitdaging.
Ik begon een ministerie voordat ik uit de gevangenis kwam.
Nu dat was een uitdaging.
Er waren veel broeders die kwamen opdagen.
Het boeit ze allemaal niets daarover.
Het boeit ze werkelijk niks over de wereld van god.
Ze willen het hervatten.
- Hervatten? - Hervatten.
Je hebt sommige broeders daarbinnen die nogal slechte dingen hebben gedaan.
En ze hadden geen spijt over de verdomde dingen behalve betrapt te zijn.
Maar het grappige eraan was veel van hen geloven in God.
Zelfs meer dan veel van de mensen buiten.
Ik weet dat ik dat deed.
Je moet daar aan denken, professor.
Ik denk dat ik beter kan gaan.
Je hoeft niet te gaan, professor.
Laat me jou wat vragen.
Heb je ooit van die dagen gehad
waar alles raar was de hele dag
waar dingen gewoon ongeveer op de plaats vallen?
Ik weet niet zeker wat je bedoeld.
Gewoon één van die dagen, beetje magisch,
één van die dagen waar alles goed gaat.
Ik weet het niet misschien, waarom?
Nou ja, ik ben gewoon benieuwd of het niet
misschien een soort van lange droogte voor u is
tot je er begrip voor kreeg
dat dat de weg van hoe de wereld is.
- Hoe de wereld is? - Ja.
- En hoe is dat? - Weet je wel, lang en droog.
Maar het punt is
dat zelfs als je je zo voelt,
wat je moet begrijpen
is dat de zon niet op dezelfde honden schijnt iedere dag.
snap je wat ik je zeg?
Als wat je zegt dat ik gewoon een slechte dag heb, is dat belachelijk.
Ik zeg niet dat je een slechte dag hebt, professor.
Ik zeg je hebt een slecht leven.
Jij denkt dat ik me leven moet veranderen?
- Wat, hou je me voor de gek? - Ik moet gaan.
Kijk, hang gewoon nog een beetje langer met me rond.
Wat is er met mijn gevangenis verhaal?
Je hebt geen gevangenis verhaal nodig.
Waarom niet?
Nou ja, je vindt alles nu al verdacht.
Denk je dat ik probeer je in de maling te nemen.
En dat doe je niet?
Nou ja, maar ik wil niet dat je het weet.
Nou ja, hoe dan ook ik moet gaan.
Je bent niet klaar om terug te gaan naar de straat.
- Ik moet. - Ik weet dat je niks te doen hebt.
- Hoe weet je dat? - Omdat je hier eigenlijk niet hoort te zijn.
Ik snap je punt.
Wat als ik je een gevangenisverhaal vertel?
Wil je dan blijven?
Oké. Ik blijf wel even.
Goed! De man zei oké.
Oké, hier komt mijn gevangenis verhaal.
Is het een waar gebeurd verhaal?
Ja, het is een waar gebeurd verhaal.
Ik weet geen andere.
Op een dag stond ik voor mijn lunch rij om mijn lunch te halen
toen de neger achter mij
een meningsverschil had met de bediende, hij zei dat de bonen koud waren.
Dus hij gooit de opscheplepel terug in de bonen.
Nou, toen hij dat gedaan had
waren de bonen op mij gespat.
Ik wilde niet moeilijk gaan doen vanwege de bonen,
maar ik werd er wel kwaad over.
Ik deed een schoon uniform aan...
je weet wel, kaki, shirt en broek.
En je krijgt er maar twee per week.
Dus ik zei iets tegen hem
zoals "Hé, man. kijk uit" of zoiets dergelijks.
Maar ik ging door. Ik zei tegen mezelf,
"Laat het gewoon gaan. Laat het gewoon gaan".
Maar toen zei de neger iets.
Dus ik draaide me om.
Toen ik dat gedaan had,
stak hij me met een mes.
Ik zag het niet aankomen. Bloed vloeide overal.
Dit was geen gevangenis mes trouwens.
Dit was één van die Italiaanse messen...
Eén van hen had zwart met zilver.
Nou, ik doe niets anders dan duiken
en een stap terug doen onder de rail.
En ik reikte naar deze tafelpoot.
En het ging net zo makkelijk uit mijn hand.
Het had een lange schroef
die er aan het einde uit stak.
En ik ging er mee slaan op die neger zijn kop!
En ik stopte niet!
Ik stopte niet totdat je kon zeggen
dat het geen hoofd meer was!
Die schroef zat vast in zijn hoofd
en ik moest mijn voet op hem zetten om hem eruit te trekken.
- Wat zei hij? - Wat zei hij?
Ik bedoel in de rij. Wat zei hij toen?
- Ik ga het niet herhalen. - Dat is niet eerlijk.
- Lijkt niet eerlijk? - Nee.
Ik zeg het je
een bonafide bloed en lef verhaal van het grote huis,
het echte artikel, en ik laat je
invullen wat de blanke over de neger zei?
- Moet je dat woord gebruiken? - Dat woord gebruiken?
- We maken niet echt een vooruit gang, wel dan?
Het lijkt gewoon onnodig.
Je wilt geen "neger," horen
want je krijgt een borgtocht van mij want ik vertel je geen
wat stomme dingen die de neger zei? Ben je hier zeker van?
Ik snap niet waarom je dat woord moet gebruiken.
Het is mijn verhaal, toch?
Ik kan me niet herinneren dat er geen Afrikaans-Amerikanen
of gekleurde mensen daar waren.
Naar mijn mening waren er maar een paar negers!
Ga je gang.
Op een gegeven moment:
Ik moest het mes eruit halen en...
het ergens op de vloer gooien.
Ondertussen sla ik nog op die neger zijn hoofd,
maar zijn vriend hield me van achter vast.
Maar ik heb één hand op de leuning
dus ik kan nergens heen.
Maar wat ik niet weet is dat deze gast
het mes opgepakt moet hebben
en me probeerde te steken.
Ik voelde het bloed. Ik draaide me om
en ik sloeg hem op zijn kop.
En hij ging snel van de vloer af.
Toen drukte er iemand op de knop
en het alarm ging af.
Iedereen ging op de vloer liggen
en we werden opgesloten.
De bewaker op het hek...
had zijn geweer op mij gericht
en hij zei,
"Jij! Ga liggen en laat je pistool zakken!"
Hij wilde me net neerschieten
en de luitenant zei tegen hem,
"Staak het vuren! Jij! Doe die club naar beneden!"
Ik keek rond,
en ik was de enige die stond.
Ik zie de neger zijn voet vanuit de hoek eruit steken
waar hij gekropen had.
Dus ik legde het ding naar neer.
Ik weet daarna niet veel meer.
Ze... ze vertelde me
dat ik bijna de helft van mijn bloed verloren had.
Ik herinner me dat ik erin uitgleed,
maar ik dacht dat het van die andere gast was.
Stierf die man?
Nee.
Iedereen leefde.
Ze dachten dat hij dood was, maar dat was hij niet.
Hij was niet helemaal normaal daarna,
dus ik had geen problemen meer met hem.
Hij liep rond met zijn gezicht naar één kant,
verloor één oog,
zijn armen hingen naar beneden, praatte niet meer goed.
Ze stopte hem in een andere faciliteit.
Maar dat is niet het hele verhaal.
- Nee, dat is het niet. - En wat gebeurde er?
Ik werd wakker in de ziekenzaal.
Ze hadden me al geopereerd.
Mijn mild was open gescheurd,
lever, ik weet niet wat allemaal meer.
Ik zat dicht tegen de dood aan.
Ik had 280 hechtingen die mij bij elkaar hielden
en ik leed pijn.
Ik wist niet dat je zoveel pijn kon hebben.
En ze hadden me met mijn voeten in de boeien gelegd
en me geboeid aan het bed, alsof je dat kan geloven.
Toen ik daar lag,
hoorde ik die stem zo duidelijk,
het kon niet duidelijker zijn.
En de stem zei,
"Als het niet de zegen van God was
zou je hier niet zijn."
Man, ik probeerde omhoog te zitten
en rond te kijken, maar dat kon ik niet.
Dat was niet nodig, want er was niemand.
Ik bedoel, er was wel degelijk iemand,
maar het was niet nodig voor mij om te kijken of ik hem kon zien.
Je denkt niet dat dit een raar verhaal is?
Ja, ik denk wel dat dit een raar verhaal is.
Nee, wat ik bedoel is dat je geen spijt had voor deze man.
Oh, je loopt voor op het verhaal.
Het verhaal van hoe een medegevangene een kreupele eenogige halfwit werd
zodat jij God kon vinden?
Nou, is dat niet zo?
- Ik weet het niet. - Je had er nog niet op die manier aan gedacht?
Oh echt wel, ik heb er wel op die manier aan gedacht.
Nou, is dat niet het echte verhaal?
Kijk, professor, ik wil niet op het verkeerde pad met je gaan.
En je lijkt een krachtige wens te hebben
om daar een verhaal van te maken,
dus daarom zeg ik dat dat een manier is om het te zien.
Ik moet dat toegeven. Ik moet je geïnteresseerd houden.
- Slinger me rond. - Vind je dat goed?
En dan stop je me in de... Wat is het? De trukendoos?
- Ja. - Inderdaad.
Je moet begrijpen
- dit is een gevangenis verhaal. - Natuurlijk.
- Waar jij speciaal voor gevraagd hebt. - Oké.
Het punt is, professor,
ik heb niet het eerste idee in de wereld
over wat God bezig houdt. Ik weet niet waarom hij met mij sprak.
- Ik weet dat jij dat niet was. - Maar jij luistert.
- Welke keus heb je? - Ik weet het niet.
Niet luisteren.
Je denkt dat hij met mensen praat
waarvan hij weet dat ze niet zullen luisteren naar hem op de eerste plaats.
Je denkt dat hij dat soort vrije tijd heeft?
Waarom is het met jullie mensen dat je niet gewoon kan accepteren
dat sommige mensen gewoon niet in God willen geloven?
- Ik kan dat accepteren. - Kan jij het?
Natuurlijk kan ik dat. Ik bedoel dat ik dat geloof als een feit.
Ik bedoel, ik zie het elke dag
dus ik kan het beter accepteren.
Dus waarom kan je ons niet met rust laten?
Om op te hangen aan stoompijpen en dat alles?
Als dat is wat we willen doen, dan ja.
Omdat hij zei dat niet te doen.
Het is hier in.
- Wil je niet gelukkig zijn? - Gelukkig?
Wat, heb je iets tegen gelukkig?
- God help ons. - Wat heb ik gedaan, een blik wormen geopend?
Wat heb je tegen gelukkig zijn?
Het is in strijd met de menselijke voorwaarde.
In tegenstelling tot jouw voorwaarde. Daarmee moet ik het eens zijn.
Gelukkig?
Wat, alsof er niet zoiets bestaat?
Niet voor niemand?
Nee.
Hoe hebben we ons in een dergelijke lastig geval kunnen zetten als dit?
We zijn geboren in een lastig geval als deze.
Lijden en het menselijke lot zijn hetzelfde.
Elk in een beschrijving van de ander.
We praten niet over lijden.
We zijn aan het praten over gelukkig zijn.
- Je kunt niet gelukkig zijn als je pijn hebt. - Waarom niet?
Je maakt geen enkel nut.
Oh, dat zijn wat harde woorden van de professor.
De prediker heeft een terugval.
Hij stort zijn hart uit.
Zijn ogen rollen in zijn hoofd.
Wacht eens even. Wacht eens even, mensen.
de prediker knippert. Hij komt terug.
Het punt is, professor,
dat als je geen pijn hebt in je leven,
hoe wil je dan weten of je gelukkig was?
Ten opzichte van wat?
Je hebt niets te drinken hier, hè?
Nee, dat heb ik niet.
Ben je een alcoholist?
Gaan we het nu hebben over geheelonthouding? Niet van mij.
Het was een rot dag.
Ik veronderstel dat jij niet drinkt.
Nee, klopt.
Ik heb mijn portie wel gehad voorheen.
Ben je bij de A.A.?
O nee, geen A.A. Ik ben gewoon gestopt.
Ik heb een heleboel vrienden gehad. Die ook drinkers waren...
De meeste eigenlijk. De meeste van hen zijn dood
door de alcohol?
Nou, van het drinken of redenen van dichtbij.
Ik had een vriend die nog niet zolang terug overreden is door een taxi.
Wat denk je waar hij heen ging?
Geen flauw idee. Waar ging hij heen?
Meer whisky halen.
Hij had genoeg in huis.
Maar dronkaards zijn altijd bang dat ze zonder komen te zitten.
Was hij dood?
Hoop het wel. We hebben hem begraven.
Ik veronderstel dat er een moraal zit aan dit verhaal.
Alleen een verhaal over wat je krijgt en wat je wilt.
Verdriet... blijdschap.
Laat me je een ander vertellen.
Op een zondag
We zitten allemaal bij elkaar in het huis te drinken...een zondag morgen.
Wel, hier komt deze vriend van ons met dit meisje Evelyn,
Nou Evelyn was dronken toen ze arriveerde,
maar we zeiden tegen haar,
"Ga je gang en haal wat te drinken voor jezelf."
Maar tegelijkertijd, mijn vriend Reg...
gaat naar de keuken om een drankje voor zich zelf te maken.
Alleen is nu de fles weg.
Maar Reg heeft een tijdje rond gehangen met een paar dronken mensen in zijn tijd
en besluit op zoek te gaan naar de fles.
hij kijkt in de kast zoekt achter alles,
maar hij kan hem niet vinden.
Natuurlijk weet hij wat er mee gebeurd is.
Dus hij komt terug in de woonkamer en gaat zitten,
kijkt naar Evelyn die stomdronken op de bank zit.
En hij vraagt,"Evelyn, waar heb je de whisky neergezet?"
Evelyn zegt...
Hij zegt,"Evelyn,
Waar heb je de whisky verstopt?"
En zij...
En, Reg zit daar en dit begint zich een beetje te irriteren.
Dus kijkt hij er recht in haar gezicht en zegt,
En dan zegt ze,
"Ik heb hem in de WC verstopt."
Dat is wel een beetje lollig.
Ik dacht dat je het wel leuk zou vinden.
En was de whisky daar?
O, ja, dat is een favoriete plaats
voor dronkaards om een fles te verstoppen.
Maar het punt is dat de grootste zorg van een dronkaard
is niet dat hij dood gaat door de drank... wat wel gebeurt...
maar dat hij zonder whisky komt te zitten
voordat hij een kans krijgt het te doen.
Heb je honger?
Maar ik kan hier terug komen, ik raak mijn plek niet kwijt.
Nee, ik ben in orde. Ga verder.
Als jij een dronkaard iets te drinken geeft
en je verteld hem dat hij het niet hebben wil, wat denk je dat hij zegt?
Ik denk dat ik weet wat hij zou zeggen.
Ja, natuurlijk doe je dat. En je zou gelijk hebben.
Over dat hij het niet echt wil hebben? Ja.
Omdat wat hij wil hij niet kan krijgen. Of denkt dat hij het niet krijgt,
dus wat hij echt niet wil hij kan er niet genoeg van krijgen.
En wat is het wat hij echt wil?
Jij weet wat hij echt wil.
Nee, dat weet ik niet. Jawel, dat weet je wel.
Nee, dat weet ik niet.
Jij weet niet wat hij wil?
Nee, dat weet ik niet.
Hij wil wat iedereen wil.
En dat is?
Hij wil dat God van hem houdt.
Ik wil de liefde van God niet
Kijk, daar hou ik van. Ik vind het prachtig zoals je erop reageert.
Weet je, hij ook niet,|volgens hem.
Het enige wat hij wil is een glas whisky.
Je bent een intelligente man, professor.
vertel me nu welke ergens op slaat en welke niet.
Ik wil ook geen glas whisky.
Ik dacht dat je er net om eentje gevraagd had.
Ik bedoel als een algemeen probleem
We hebben het niet over een algemeen probleem. We hebben het hier over drank.
Ik heb geen drankprobleem. Je hebt een soort probleem.
Oké, wat soort of probleem ik ook heb, het is niet iets
dat ik mij verbeeld dat het opgelost kan worden met drank.
Ik houd van de manier waarop je dat zegt.
En met wat kan het opgelost worden?
Ik denk dat je dat je dat wel weet.
The Sunset Limited.
Ja.
En dat is wat je echt wilt.
Dat is wat ik wil, ja.
Dat is een aardig groot glas whisky,professor.
Die ik eigenlijk niet wil? Die je eigenlijk niet wil.
Ik denk dat ik het wel wil. Natuurlijk wil je dat,
als je het niet wilde, zouden we hier niet zitten.
Ik ben het niet met je eens.
Oké, maar dat is de manier waarop ik speel.
Ik denk niet dat jij mensen zoals ik begrijp
die niks hebben met dit verlangen naar God en dat er iets ontbreekt aan deze mensen.
Natuurlijk wel. Ik ben het er helemaal mee eens.
Je bent het er mee eens?
Ja. Wat dom is, is God.
Sorry, maar voor mij is dat hele gedoe met God de grootste onzin.
O, heer, heb genade!
Jezus, help ons.
De professor heeft gesproken en bespot ons allemaal.
We zullen nu nooit meer gered worden.
Je vindt dat geen vreselijk ding om te zeggen?
Nee, professor, ik niet. Maar jij wel.
Nee, ik niet. Het is gewoon een feit.
Nee, het is niet simpel geen feit.
Dat is het grootste factor over jouw.
Eigenlijk, kan het juist de enige factor zijn.
Maar jij schijnt te denken dat het wel meevalt.
Nee, natuurlijk weet ik dat het te genezen is.
Als je nu eens aan mij vroeg
wat de man daarboven erover dacht
Wel, ik denk dat het hem niet zoveel doet.
Dat het hem weinig kan schelen.
Ik bedoel,
wat als iemand jouw vertelde dat je niet bestaat
en je zat erbij
en je hoort het hem zeggen?
Dan word je toch kwaad, ja toch?
Nee, je zou medelijden met hem hebben.
Juist, en je zou zelfs proberen hulp voor hem te krijgen.
In mijn geval had hij hardop geschreeuwd.
Mij op een schaal gelegd in twee stukken.
Weer aan elkaar genaaid waar sommige negers
mij als een klokhuis uit elkaar haalde.
Maar God is God.
Hij kan op elk moment vanuit je hart spreken.
En trouwens, als hij sprak tot mij...
wat hij deed...
hij kan tegen iedereen praten.
Ik vraag me af wat deze gekke negers
verzinnen nu te doen.
Hij is in staat de mojo op mij neer te laten
Hij zal praten in spraak, rechtstreeks.
Ik moet maken dat ik weg kom hier.
Hij is in staat om mijn pocketboek te stelen.
Ik moet zorgen dat ik bij dat depot kom
'voordat er iets ernstigs met mij gebeurt."
Wat moeten we met jouw aan, professor?
Kijk, ik weet dat ik je veel verschuldigd ben,
tenminste in de ogen van de wereld.
Kan ik je niet gewoon iets geven en dat we dan gelijk staan?
Ik geef je wat geld of zoiets.
Ik kan je $1000. geven.
Nou, dat is niet erg veel, veronderstel ik.
Ik kan je $3000,geven.
Je hebt er geen idee van in wat voor moeilijkheden je zit, hé?
Ik begrijp niet wat je bedoeld. Dat weet ik.
Ik wil het alleen op een bepaalde manier oplossen.
Het is niet met mij waar je het mee moet oplossen.
Denk je nu echt dat ik door God gezonden ben?
Nee, het is erger dan dat.
Wat bedoel je?
Geloof lijkt niet op ongeloof.
Als jij geloofd
en jij komt eindelijk bij de bron van het geloof
dan hoef je niet verder te zoeken. Er is niet meer.
Maar de ongelovige hebben een probleem.
Hij is gezonden om de wereld te ontknopen
voor alles wat hij kan aanwijzen dat niet waar is.
Hij laat twee dingen liggen daar.
Geloof je echt alles wat er in staat... de Bijbel?
De echte waarheid?
Ja.
Waarschijnlijk niet.
Maar dan weet je allang dat ik een buitenstaander ben.
Wat is het waar je het niet mee eens bent?
Waarschijnlijk het besef van de originele zin...
Je weet wel, toen Eva de appel at,
maakte iedereen slecht.
Ik zie de mensen niet op die manier.
Ik denk voor het grootste gedeelte
de mensheid was goed om mee te beginnen.
Ik denk dat slechtheid iets is wat je over jezelf afroept,
meestal door dingen te willen die je niet behoord te hebben.
Maar ik ga hier niet staan en jou vertellen dat ik een afvallige ben.
Terwijl ik probeer er geen te laten worden.
Ben je een afvallige?
Ben je aan het proberen mij uit de tent te lokken, professor?
Nee, ik niet.
Ben je het?
Niet meer dan wat een man moet zijn,
zelfs een man met een krachtig geloof.
Ik ben geen twijfelaar, maar ik ben een onderzoeker.
Wat is het verschil?
Een onderzoeker wil de waarheid.
Een twijfelaar wil dat ze vertellen dat er zoiets niet is.
Je denkt niet dat je alles hoeft te geloven wat daar in staat
om gered te worden? Nee totaal niet.
Ik denk zelfs niet dat je het hoeft te lezen.
Ik weet het niet zeker, maar je moet evengoed weten
dat er zo'n boek is.
Ik denk dat wat voor waarheid er ook is geschreven in dit boek
is geschreven in het menselijk hart ook, en was al een lange tijd geleden geschreven,
en zal geschreven zijn een lange tijd van hier,
Zelfs als elk kopie van dit boek is verbrand... alle kopieën.
En wat Jezus zei... Ik geloof niet dat hij woord hield.
Hij vertelde het alleen.
Dit boek is een gids
voor de onwetende en de zieken.
Een echte man heeft het helemaal niet nodig.
En als je het boek zou lezen,
dan vind je dat er meer gesproken wordt over de verkeerde weg
dan dat er gesproken wordt over de goede weg. Waarom is dat?
Dat weet ik niet. Waarom is het?
Waarom vertel jij het mij niet?
Ik moet hier over nadenken.
Oké. Oké wat?
Oké, ga je gang en denk erover na.
Het duurt bij mij een beetje langer dan bij jou om ergens over te denken.
Dat is oké. - Dat is oké?
Ik bedoel, ik kan de verklaring op één of twee manieren nemen.
Ik accepteer hem op de goede manier want dat is mijn natuur.
Op die manier moet ik leven in mijn wereld en niet in die van jou.
Waarom denk je dat mijne zo slecht is?
Ik denk niet dat hij zo slecht is.
Ik weet alleen dat het beknopt is.
Oké.
Ik denk dat het antwoord op jouw vraag is
dat de het dialect van de daklozen
altijd een slechte achtergrond veronderstellen.
- Man. - Hoe is dat?
Dat is zo sterk als een paardenbrood, professor.
Zou ik ervan houden
om die rotzooi bij de broeders neer te leggen.
Wij zitten hier privé te praten, met zijn tweeën.
Wat zei je net?
Jouw vraag...
De Bijbel zit vol waarschuwende verhalen...
allemaal literatuur, trouwens...
het zegt ons voorzichtig te zijn. Voorzichtig waarvoor?
De verkeerde keuze maken, het verkeerde pad.
Hoeveel verkeerde paden zijn er?
Dat nummer is groots.
Hoeveel goede paden? Maar één.
Vandaar het onevenwicht waar je over sprak.
Man.
Weet je, jij zou zo op TV kunnen, professor,
een goed uitziende man als jij. Weet je dat?
- Stop. - Ik meen het.
Ik was er niet eens zeker van dat je professor was totdat je met dat gedoe begon.
Ik denk dat je me voor de gek probeert te houden.
- Nee, echt niet. - Nou, ik denk het wel.
Schatje, ik zweer je van niet.
Ik zou niet zoiets kunnen zeggen zoals jij dat net zei.
Ik bewonder dat.
En waarom noem je mij steeds schatje?
Dat is gewoon mijn 'old South' dialect Ik bedoel er niks mee.
Ik zal proberen er mee te stoppen als het je irriteert.
Ik weet gewoon niet zeker wat het betekent.
Het betekent dat je je onder vrienden bevindt.
Het betekent: stop met je druk maken over van alles en nog wat.
Dat lijkt gemakkelijker gezegd dan gedaan.
Ja, je hebt gelijk. Dat lijkt zo.
Maar we zijn gewoon aan het praten... praten.
- Vertel eens. - Natuurlijk.
Waarom ben jij hier? Wat krijg jij hiervoor?
Je lijkt me een slimme vent.
Ik?
Ik ben gewoon een domme neger uit Louisiana.
Ik heb je al verteld, ik ben niet één van de slimste.
Als het hier niet in staat, dan weet ik het niet.
Soms denk ik dat je me voor de gek houdt.
Je ben een klootzak! K- l- o- o -tzak! Klootzak!
Kom op.
Waarom lig je godverdomme in mijn klotebed?
Ik snap niet hoe je hier kunt leven.
Ik snap niet hoe je je veilig kunt voelen.
Nou, je hebt een punt, professor, in ieder geval over de veiligheid.
Heb je ooit iemand hier van de drugs af gehaald?
Niet dat ik weet.
Waarom doe je het dan? Ik snap het niet.
Ik bedoel, het is hopeloos. Deze plek is een morele leprakolonie.
Verdomme.
Morele leprakolonie. Waar heb ik mijn potlood gelaten?
Jij moet hier maar blijven. Ik zet het in mijn boek.
"In de morele leprakolonie."
Dat klinkt goed.
Ik snap nog steeds niet hoe je hier kunt leven.
Waarom ga je niet ergens heen waar je iets goeds kunt doen?
In tegenstelling tot ergens waar iets goeds nodig is?
Zelfs God geeft het op een gegeven moment op.
Er is geen zielzorg in de hel voor zover ik weet.
Nee, dat klopt. En dat heb je mooi gezegd.
Bediening is voor de levenden.
Daarom ben je verantwoordelijk voor je medemens.
Als hij stopt met ademen kan je hem niet meer helpen.
Hij is in de handen van andere partijen.
Dus je moet nu voor hem zorgen.
Je moet misschien zelfs zijn treinschema in de gaten houden.
Denk jij dat je je broeders hoeder bent?
Ik geloof niet dat "denken" de lading dekt.
En Jezus is deelgenoot van deze onderneming?
Vind jij dat goed?
En hij komt graag hier naar toe, naar deze beerput
om te redden wat al niet meer te redden valt.
Waarom zou hij dat doen? Je zei dat hij niet veel vrije tijd heeft.
Waarom zou hij hier komen?
Wat zou het verschil zijn voor hem
tussen een gebouw dat spiritueel en moreel leeg was
en eentje die gewoon leeg was?
Professor, jij bent een theoloog en ik was me er niet eens van bewust.
Je bent scheersend.
Ik ken dat woord niet.
Maar wees niet bang om af te dalen naar mijn niveau.
Ik zal me niet gekwetst voelen.
Het betekent... Ik denk dat het betekent
dat je niet oprecht bent, dat je...
Je meent niet wat je zegt op een cynische manier.
Jij denkt niet dat ik meen wat ik zeg?
Ik denk dat jij soms dingen zegt om indruk te maken.
Laat mij dan dit zeggen om indruk te maken.
Ga je gang.
Stel je voor dat ik jou zou zeggen
dat als je jezelf zover kon krijgen om je handen los te laten
van de keel van je medemens,
dat je dan het eeuwige leven zou kunnen hebben?
Zoiets bestaat niet. Iedereen gaat dood.
Dat is niet wat Hij zei.
Hij zei dat je het eeuwige leven zou kunnen hebben,
nu, vandaag
dat je het vast kunt houden,
het zien. Het geeft licht af,
er zit een beetje gewicht aan... niet veel.
Het voelt warm aan een klein beetje...
Leven, en het is voor altijd.
En jij kunt het krijgen
nu, vandaag.
Maar je wilt het niet.
Je wilt het niet, want om het te krijgen
moet je je medemens vergeven.
Je moet hem zelfs in je armen nemen en hem vast houden
en het maakt niet uit welke kleur hij heeft of hoe hij ruikt
en zelfs niet of hij wel of niet vastgehouden wil worden.
En jij wilt het niet doen
omdat jij vindt dat hij het niet verdient.
En daar is geen argument voor.
Hij verdient het niet.
Jij wilt het niet doen omdat het niet rechtvaardig is.
Zo is het toch?
Toch?
Ik denk niet in dat soort termen.
Geef gewoon antwoord, professor.
Ik geloof niet in dat soort zaken.
Ik begrijp dat je dat niet doet. Geef gewoon antwoord.
Je hebt misschien een beetje gelijk.
Is dat alles?
Ja.
Oké, oké. Ik neem het.
Een beetje is veel. We hebben het nu over broodkruimels.
Ik moet nu echt naar huis.
Nee nee, blijf nog heel even.
We kunnen het over iets anders hebben.
Hou je van baseball?
Luister... Zal ik even iets te eten klaarmaken?
- Ik heb geen honger. - Koffie dan?
Oké.
Maar dan moet ik echt gaan.
Oké, hij zegt oké.
Weet je, normaal gesproken zou ik niet zo grof zijn...
Een man komt bij mij thuis, zit bij mij aan tafel
en ik schotel hem niks voor.
Maar bij jou moet ik een plan bedenken,
de kaarten goed uitspelen,
zorgen dat je niet stiekem wegglipt in het donker
Het is niet donker.
Hangt ervan af wat je verstaat onder donker.
Laat me je een persoonlijke vraag stellen.
Nu komt het.
Wat denk je dat er mis is met jou
dat je al je opties hebt beperkt tot de Sunset Limited?
Ik denk niet dat er iets mis is met mij.
Ik denk dat ik eindelijk de waarheid onder ogen durf te zien.
Als ik anders ben, ben ik nog niet gek.
- Anders? - Ja.
- Anders dan wie? - Iedereen.
Wat te denken van al die anderen die zichzelf van kant willen maken?
- Hoezo? - Nou, misschien ben jij wel net als hen.
Wellicht zijn jullie familie, maar kunnen jullie niet met elkaar overweg.
- Ik dacht het niet. - Jij dacht van niet?
Nee, ik ben in groepstherapie geweest met dat soort mensen.
Ik heb nooit met één iemand verwantschap gevoelt.
En al die professoren? Zit daar ook geen verwantschap?
- Goede God. - Nee dus.
Ik veracht ze en zij verachten mij.
Alleen omdat je ze niet mag
hoeft nog niet te betekenen dat je niet één van hen bent
En wat bedoel je met "walgen"?
Walgen. Dat is een krachtig woord, niet dan?
Niet krachtig genoeg, ben ik bang.
Hoe komt het dat je van de andere professors walgt?
- Ik weet wat je denkt. - Wat denk ik dan?
Je denkt dat ik van ze walg, omdat ik ze leuk vind,
en ik walg van mezelf.
Laat me je dit vragen...
Gebruik je medicijnen?
- Nee. - Er is geen medicatie
voor pelgrims die wachten op de Limited?
- Voor suïcidale depressie? - Ja.
- Ja die zijn er. Ik heb ze geprobeerd. - En wat gebeurde er?
- Er is niks gebeurd. - Je krijgt geen verlichting?
- Nee. Je koffie is aan het lekken. - Ja. Dat weet ik.
Werken deze drugs voor andere mensen?
Ja, voor de meeste.
- Maar niet voor jou? - Niet voor mij, nee.
Wat maak je daarvan?
Ik weet het niet. Wat moet ik ervan maken?
Ik weet het niet professor. Ik probeer te kijken
of we hier wat bestanddelen kunnen vinden.
- Bestanddelen? - Ja, lijkt je dat wat.
Is dat een woord wat ze gebruiken op straat?
Nee, ik leerde dat woord in de gevangenis.
Je hoorde dingen van die gevangenis advocaten
en dan wordt het gebruikt.
Ik heb gesproken over je bestanddelen,
wat katten bestanddelen,
je vrouw haar bestanddelen.
Gebruik je suiker en melk?
Nee, gewoon zwart.
Gewoon zwart.
Waarom heb ik bestanddelen nodig?
Ze zeggen dat je het moet, professor.
Ik vraag me gewoon af of jij
en wij hard genoeg voor hen zoeken.
Ze kunnen buiten zijn. Ze kunnen ergens anders zijn
drugs proof terminale pendelaars daar kunnen je beste vrienden zijn.
- Terminale pendelaars? - Houd je van dat geluid?
Het is al goed.
Niemand?
Niemand, nee.
Ik ben geen lid. Nooit gewild en nooit geweest.
- Geen lid? - Nee.
Luister, ik kan wel wat eten gebruiken.
En ik denk jij ook.
Je verdeeld brood met een man,
en je veranderd naar een ander vriendschap niveau.
Ik hoor dat over de hele wereld.
Waarschijnlijk.
Waarschijnlijk?
Ik houd van waarschijnlijk.
Waarschijnlijk is voor jou
een paar rechten ergens anders waard.
Waarom? Omdat ik nergens in geloof?
Ik denk niet dat dat het probleem is.
Ik denk dat het is wat je gelooft
dat je wegbrengt,
niet wat je doet.
Laat me je dit vragen.
Ga je gang.
Denk je ooit aan Jezus?
Daar gaan we.
Nou, doe je dat?
Waarom denk je dat ik geen Jood ben?
Wat, Joden worden niet toegestaan aan Jezus te denken?
Nee, maar ze denken misschien anders over hem.
Ben jij Joods?
Nee, dat ben ik niet.
Je had me daarnet even te pakken.
Waarom, houd je niet van Joden.
Ik houd je gewoon voor de gek, professor,
houd je gewoon voor de gek.
Ik weet niet waarom ik je graag voor de gek houd.
maar dat doe ik gewoon.
Nu moet je eens luisteren
of je moet geloven wat je hoort,
want het punt waar dit over gaat is...
waarom je wilde weten...
is dat er geen Joden zijn, er zijn geen blanke,
er zijn geen negers... gekleurde mensen.
Zulke zijn er niet.
Op de diepe bodem van de mijn
waar het goud is, is er niks van dat.
Daar is alleen het pure erts,
dat voor altijd ding
waarvan je niet denkt dat het er is,
dat ding wat mensen genageld aan het platform houd
wanneer de Sunset Limited door komt,
zelfs als ze denken dat ze aan boord gaan,
dat ding wat je toelaat
om de zegen te preken
naar vreemden
in plaats van vloeken.
En het is allemaal één ding.
En het is niet één ding, maar één.
En dat is Jezus.
Ik ga nadenken hoe ik dat moet beantwoorden.
Misschien kan wat onzin je geen pijn doen.
Ze zijn al goed opgeladen.
Dit is wat ik wilde zeggen.
Ik wilde zeggen...
Ik wilde zeggen
waar we het over hebben is Jezus,
maar Jezus is begrijpend
als dat goud op de bodem van de mijn.
Hij kan hier niet naar beneden komen
en het gestalte van een man overnemen
als die vorm nog niet gevormd was om hem aan te passen.
En als ik zeg dat er geen weg is voor Jezus om iedere man te zijn
zonder dat iedere man Jezus is,
nou, ik denk dat dat grote onzin zou zijn.
Maar dat is wel goed. Het is pas grote onzin
zoals gezegd wordt dat mannen niet veel verschillen van een steen,
dat is hoe ik je standpunt zie.
Het is niet mijn standpunt. Ik geloof in de voorrang van het verstand.
En wat is dat voor woord?
Voorrang? Het betekent eerste. Het betekent wat je op de eerste plek zet.
En dat zou verstand zijn?
Ja.
Nou, hoe zit het met de voorrang van de Sunset Limited?
Ja, dat ook.
Maar niet de voorrang van mensen die wachten op een trein later?
Nee, daar is geen voorrang.
Je bent een taaie, professor.
Jij bent een taaie.
Je ziet jezelf als een ondervrager.
Maar ik heb mijn twijfels erover.
Je zoektocht van je leven is je eigen zoektocht.
En je bent op een vastgestelde weg.
En dat feit alleen zal alle reden hebben die je nodig hebt eraan vast te houden.
Zolang als je op die weg zit kan je niet verdwalen.
Ik weet niet zeker of ik begrijp wat je bedoelt.
Ik heb mijn twijfels of je het niet begrijpt
wat ik allemaal zeg, professor.
Ik stel voor om te gaan bidden.
Heer, wij danken u voor dit eten
en voor de vele zegens die we uit uw hand mogen ontvangen.
We danken u voor het leven van de professor wat u aan ons terug gegeven hebt
en vragen of u op hem wil letten, want we hebben hem nodig.
Nu weet ik niet waarom we hem nodig hebben.
Ik weet gewoon dat we dat doen.
Amen.
Zeg me wat je ervan vindt.
Het klinkt goed.
Dit is goed.
Dit is erg goed.
Het zou goed moeten zijn. Het is soul eten, beste man.
Er zit wat in? Stroop?
- Ben jij een kok, professor? - Nee, niet echt.
- Een beetje. - Beetje, ja.
Bananen, natuurlijk. Mango`s?
Doe er twee mango`s in, koolraap. - Koolraap?
Koolraap. Ze zijn moeilijk te vinden.
Het is erg goed.
Je weet dat het na twee dagen beter wordt.
Ik heb deze laatste nacht gemaakt.
Je moet het een paar keer opwarmen om de smaken goed te krijgen.
Zoals chili.
Ja, dat klopt.
Weet je waar ik geleerd heb dit te maken?
In Louisiana?
Hier in de getto`s van New York City.
Er zijn verschillende invloeden op dit soort eten.
Veel delen van de wereld in die pot daarginds,
veel verschillende landen, verschillende mensen.
Wat blanke mensen?
Niet als je er iets aan kan doen.
Echt?
Ik hou je maar voor de gek, professor,
hou je maar voor de gek.
Ken je de koks in de buitenwijk restaurants?
- Niet persoonlijk, nee. - Weet je wat ze graag maken?
- Nee - Zwezerik...
Hersenen, pens, al die dingen die niemand graag eet.
Weet je waarom dat is?
Omdat het een uitdaging is. Je moet innoveren.
Je bent erg slim voor een bleekscheet.
Dat klopt. Dat is de uitdaging.
De dingen die ze maken... dode rommel.
De meeste mensen gooien het eruit, geven het aan de kat.
Maar arme mensen... Die gooien niks eruit.
Ik denk dat dat klopt.
Iedereen kan een eethuis steak lekker laten smaken.
Maar als je geen eethuis steak kan betalen
en je wilt toch iets eten wat lekker smaakt, wat doe je dan?
- Innoveren. - Innoveren. Dat klopt.
En wie is het die geïnnoveerd moet worden?
- Arme mensen. - Dat klopt. Arme mensen.
Jij maakt tot je een 10+ krijgt.
En wat vindt je hier van?
Het is erg goed.
Denk je dat een glas wijn hier goed bij is?
Ik denk inderdaad dat een glas wijn erbij goed is.
Maar je wilt het niet opdrinken?
Misschien wel. Eén glas.
Jezus drank wijn... Hij en zijn apostelen.
Ja, dat deed hij. Dat staat hier in de Bijbel.
Natuurlijk staat er niets over in dat hij zich verborg in het toilet.
Is dat een echte favoriete plek om zich te verbergen?
Oh, ja. Ik ken dronkaards
die de deksels van de toiletten tilden
op de vreemdste plaatsen gewoon op de bonnefooi.
Is dat de waarheid? - Nee.
Dat had wel gekund. Had me echt niet verrast.
Wat is het ergste wat je ooit hebt gedaan?
Meer gevangenisverhalen? - Waarom niet?
Welke 'waarom niet' wil je horen?
Is afranselen van de man in de gevangenis cafetaria het ergste wat je ooit hebt gedaan?
Nee, dat is het niet.
Is het dat niet? Wat is het ergste?
Dat zeg ik je niet. - Waarom niet?
'Omdat je dan opspringt, en dan huilend wegloopt.
Dat moet dan nogal slim zijn.
Dat is het. Daarom zeg ik het jou niet.
Nu ben ik bang om het te vragen. - Nee, dat ben je niet.
Heb je het ooit aan iemand verteld?
Ja.
Ik kon het niet van me af zetten.
Tegen wie heb je het verteld?
Ik zei het tegen een man van God die mijn vriend was,
Wat zei hij? - Hij zei niets.
Maar je bent niet nieuwsgierig naar het ergste wat ik ooit gedaan heb.
Ja, ben ik wel.
Maar je vraagt me niet wat het is.
Dat hoef ik niet. - Hoezo niet?
Omdat ik erbij was. Ik heb het gezien.
Nou, misschien kijk ik er anders tegenaan.
Ja, misschien wel.
Wil je nog wat?
Nee, ik zit vol.
Hongeriger dan je had gedacht?
Ja, dat was ik.
Goed.
Is dit een soort van test van je geloof?
Wat, jij? - Ik, ja.
Het is niet mijn geloof dat je test.
Jij ziet alles zwart op wit.
Het is zwart op wit.
Ik veronderstel dat het de wereld begrijpelijker maakt.
Je zou verbaasd zijn hoe weinig tijd ik heb besteed
om de wereld te begrijpen.
Jij probeert God te begrijpen.
Nee, doe ik niet.
Ik probeer te begrijpen wat hij van mij wil.
En dat is alles wat je nodig hebt?
Als God niet alles is wat je nodig hebt,
dan zitten jij en de wereld in de problemen.
Ik zet geen stap zonder Jezus.
Als ik 's morgens opsta,
probeer ik zijn riem vast te pakken.
Soms ga ik naar een handmatige bediening.
En vang ik mezelf op.
Handmatige bediening.? - Ja, vind je dat leuk?
Het is in orde. - Ik vond het behoorlijk goed.
Dus als je aan het eind van het touw komt
en je geeft de nederlaag toe en je bent in wanhoop.
En in deze staat grijp je, wat het ook is,
dat heeft geen zin, geen stof
en je pakt het op, om het beste leven op te hangen.
Is dat een eerlijke weergave?
Dat is een manier om het te zeggen.
Het slaat nergens op.
Nou, ik dacht toen ik je eerder sprak
dat je zei dat niets van dit alles iets zinnigs had...
Praten over de geschiedenis van de wereld en dergelijke zaken.
Nou, dat doet het niet op grotere schaal.
Maar wat je me verteld is niet hoe je tegen de dingen aankijkt.
Het is een weergave van een ding en ik vind het onzinnig.
Wat zou je doen als Jezus tot je zou spreken?
Denk je dat hij dat doet?
Nee, dat niet. Maar ik weet het niet.
Ik ben niet deugdzaam genoeg.
Nee, professor, zo zit het niet.
Je hoeft niet deugdzaam te zijn.
Je moet gewoon stil zijn.
Ik kan niet praten voor de Heer,
maar het is mijn ervaring
dat hij met iemand praat die naar hem wil luisteren.
Je weet zeker dat het virtueel is.
Als ik zou horen dat God tot mij sprak,
dan zou ik er klaar voor zijn dat je me mee neemt naar Bellevue,
zoals je voorstelde.
Wat als hij gezegd zou hebben dat het zinnig was?
Het zou geen enkel verschil maken. Gekte is gekte.
Het maakt geen verschil als het niet zinnig is? - Nee.
Nou, dat is zowat net zo`n grote zaak over het primaatschap wat ik ooit gehoord heb.
Ik ben altijd mijn eigen weg gegaan.
Ich kann nicht anders.
Wat spreek je daar?
Dat is Duits. - Spreek jij Duits?
Niet echt. Een beetje. Het is een citaat.
Ach, het heeft de Duitsers niet veel goeds gedaan, of wel?
Ik weet niet. De Duitsers hebben een
groot deel bijgedragen aan de beschaving vóór Hitler.
Toen droegen ze Hitler bij.
Ja, als je het zo wilt.
Ik verzamel het tot jouw geloof
dat cultuur neigt om bij te dragen aan de menselijke ellende,
dat hoe meer men weet, hoe ongelukkiger men waarschijnlijk is.
Zoals in het geval van bepaalde partijen die bij ons bekend zijn.
Zoals in dat geval.
Nou, volgens mij zei ik dat niet.
Ik denk dat jij het was die dat zei.
Dat heb ik nooit. - Geloof je het zelf?
Nee. - Nee?
Ik weet het niet. Het zou waar kunnen zijn.
Nou, waarom is dat? Dat lijkt niet juist, of wel?
Het is het eerste wat in dat boek daar staat...
de Tuin van Eden,
kennis is destructief voor de geest, destructief voor goedheid.
Ik dacht dat je dat boek niet gelezen had.
Iedereen kent het verhaal. Het is het beroemdste in de geschiedenis.
Waarom denk je dat dat zo is?
Ik veronderstel dat vanuit het oogpunt van de God alle kennis ijdelheid is.
Of misschien geeft het mensen
de ongezonde illusie dat ze de duivel te slim af kunnen zijn.
Verdomme, professor.
Waar was je toen ik je nodig had?
Je kunt maar beter voorzichtig zijn. Je ziet wat het mij op heeft geleverd.
Oh, ik snap het. Dat is het onderwerp van discussie hier.
De donkere foto is altijd de juiste.
Wanneer je de geschiedenis van de wereld leest
lees je het verhaal van bloedvergieten en hebzucht en dwaasheid
de import van wat onmogelijk is om te negeren.
En toch stellen we ons voor
dat de toekomst enigszins anders zal zijn.
Ik heb zelfs geen idee waarom we hier nog zijn.
Naar alle waarschijnlijkheid zullen we hier niet veel langer zijn.
Dat zijn nogal krachtige uitspraken, professor.
Dat is wat in je hart zit, of niet?
Ja.
Ik kan betrekking hebben op hun gedachten...
Kun je dat? - Natuurlijk.
Dat verrast me.
Maar je zou het verkeerd kunnen hebben, weet je.
Volgens mij niet.
Dat is niet iets wat je vaak hebt in je leven, of wel?
Wat niet? - Het verkeerd hebben.
Ik geef het toe als ik verkeerd zit. - Daar weet ik niets van.
Nou, je hebt recht op jouw eigen mening.
Oh, ja, hier staat het.
Verhaal op pagina drie.
"Vrienden melden
dat de man alle advies negeerde
en verklaarde dat hij van plan was
om zijn eigen koers te varen.
Een vertrouweling melde... "
en dit hier staat in citaten...
"Je kunt die klootzak niets vertellen. "
Kan je zoiets zeggen in de krant...
"Klootzak"?
"Bloed-bespatte toeschouwers op de 155e Street Station...
gaat verder op pagina vier..."
155th Street station...
"Die werden geïnterviewd op de plek zeiden
dat de man zijn laatste woorden waren:
toen hij naar de tegemoet komende trein slingerde, waren
'Ik heb gelijk.'"
Erg grappig.
Oh, professor, je bent een verbazend man.
Ik ben blij dat je me vermakelijk vind.
Oh, ik denk dat je heel bijzonder bent. - Ik vind niet dat ik bijzonder ben.
Vind je dat niet? - Nee, echt niet.
Denk je niet dat je die andere pendelaars bekijkt
vanaf een bepaalde hoogte?
Ik zie die andere pendelaars als medebewoners
van dezelfde diepzee put waarin ik me bevind.
En als ze dat anders bekijken,
dan weet ik niet wat mij bijzonder maakt.
Ik hoor wat je zegt.
Maar toch blijf ik terugkomen naar deze pendelaars,
die wachten op de zonsondergang.
Ik kan het niet helpen, maar volgens mij moet er
iets bijzonders aan hen zelf zijn.
Ik bedoel, ze moeten wel in een diepere put zitten
dan wij dagreizigers... dieper en donkerder.
En ik zeg niet zo diep als jij,
maar toch behoorlijk diep. - Dus?
Dus misschien zijn je broers
in zelfvernietiging en wanhoop.
Ik dacht dat de ellende hield van gezelschap.
Ik weet zeker dat ik het niet weet.
Laat me eens een poging wagen.
Wat ik denk is
dat je betere redenen hebt dan zij.
Weet je, hun reden is dat ze het hier gewoon niet naar de zin hebben
maar de jouwe zegt wat is het niet te willen
en waarom het niet leuk is.
Je hebt meer intelligente redenen, meer elegante redenen.
Hou je me voor de gek? - Nee, dat doe ik niet.
Maar jij denkt dat ik in de put zit? - Nee, dat denk ik niet.
Maar ik twijfel er niet aan dat je wilt sterven door die spanning.
Maar volgens mij kijken we daar hier niet na.
Waar denk je dat we naar kijken?
Ik weet het niet. Dit is onbekend terrein.
Je hebt die wereldklasse redenen
om de Limited te nemen.
waar die andere mannen... alles wat ze hebben,
nou, misschien voelen ze zich gewoon niet op hun gemak.
Het zou kunnen zijn dat je niet eens zo ongelukkig bent.
Je denkt dat mijn opleiding me tot zelfmoord drijft?
Nee, ik stel alleen de vraag.
Nou, wacht een minuut 'voor dat je antwoord.
Oké, ga door.
''Ik denk dat dat het meest belachelijke is wat ik ooit heb gehoord.''
"Ik denk dat dat het meest belachelijke is wat ik ooit heb gehoord..."
Erg slim. Wat is het punt?
Het licht is om je heen
maar je ziet niets anders dan schaduw.
En je veroorzaakt dat.
Jij bent het. Jij bent de schaduw.
Dat is het punt.
Nou, ik beschik niet over jouw geloof.
Waarom laten we het daar niet bij?
Heb je er nooit aan gedacht om opnieuw te beginnen?
Dat heb ik al een gedaan. Dat doe ik niet meer.
Nou, misschien is geloof
gewoon als je verder niets meer hebt.
Nou, ik heb iets anders.
Nou, waarom hou je dat niet als reserve?
Probeer gewoon eens opnieuw te beginnen.
Ik bedoel niet weer beginnen. Dat heeft iedereen al gedaan.
Voorbij betekent voorbij. Loop gewoon weg.
Ik bedoel dat als alles wat je bent
en alles wat je hebt en alles wat je deed
je op de bodem van de whiskyfles heeft gebracht
of kocht je een enkeltje op de Sunset Limited,
je kunt me geen een goede reden geven op Gods groene aarde
om er niets van te redden is, omdat er niets is.
Als jij jezelf er toe kunt brengen
om de deur achter dat alles te sluiten,
zal het koud en eenzaam zijn
en zal er een forse wind waaien.
Maar jij zegt niets.
Jij zet gewoon je kraag omhoog
en loopt door.
Dat kan ik niet. Echt niet.
Wil je nog koffie?
Nee, bedankt.
Waarom denk je dat anderen zich van het leven benemen?
Ik weet het niet. Verschillende redenen.
Is er iets wat deze verschillende redenen met elkaar gemeen hebben?
Ik kan niet praten voor anderen.
Mijn eigen redenen draaien rond
een geleidelijk verlies van laten-geloven,
een geleidelijke verlichting met betrekking tot de aard
van de realiteit, en van de wereld.
Zulke wereldse redenen. - Als je dat wilt.
Zulke elegante redenen. - Dat was jouw beschrijving.
Je was het er niet mee oneens.
Het zijn de redenen dat jouw broer niets weet
van zijn opknoping met zijn stropdas aan een stoompijp in de kelder.
Hij heeft z'n eigen idiote redenen.
Maar als we een manier kunnen vinden om hem de
meer elegantere redenen te leren
en beschikbaar te stellen aan hem en zijn maatjes,
dan zijn er veel mensen daar buiten
met meer vreugde in hun hart. Wat denk je?
Nu weet ik dat je grappig bent.
Volgens mij heb je gelijk. Je hebt me er toe gedreven.
Professor laat me niet iedere keer mm-hmms zeggen.
Volgens mij kan ik beter uitkijken met wat ik zeg.
Beter van wel. Ik kan beter de truc tas open maken.
Je denkt dat je redenen gaan over de wereld,
en de zijne waarschijnlijk over zichzelf.
Volgens mij is dat waarschijnlijk waar.
Volgens mij zit er een ander soort waarheid tegenover mij.
En die is?
Dat je van je broer moet houden of sterven.
Ik weet niet wat dat betekent.
Het is een andere wereld van alles wat ik weet.
Nou, nou, vertel me hoe jouw wereld is.
Je wilt het niet horen.
Zeker wel. - Volgens mij niet.
Ja, ga door.
Oké.
Het is dat de wereld in feite een werkkamp is
waarvan de werkers, compleet onschuldig
naar voren worden gebracht door het lot, een paar per dag,
om te worden geëxecuteerd.
Volgens mij kijk ik er niet zo tegen aan.
Ik denk dat het gewoon zo gaat.
Kun je er anders naar kijken? Ja.
Zal er één van hen onder nauwkeurig toezicht staan?
Nee.
Wil je niet nog eens
naar dat treinschema kijken?
Als dit niet het leven is wat je wilde, wat dan wel?
Ik weet het niet. Niet dit.
Leef jij het leven zoals je in gedachten had?
Nee, doe ik niet.
Maar ik heb wat ik nodig had in plaats van wat ik wilde.
Soms is dat het beste geluk wat je kunt hebben.
Ja, nou...
Je kunt jouw leven niet met de mijne vergelijken, wel dan?
Nee, dat kan ik niet.
Ik kan het gewoon niet.
Oh, het spijt me. Ik zou moeten gaan.
- Je hoeft niet te gaan. - Ik heb je beledigd.
Kijk, mijn vel is dikker dan dat.
Ga niet. Je hebt mijn gevoelens geen pijn gedaan.
Ik weet dat je denkt dat ik je dankbaar moet zijn. Het spijt me dat niet te zijn.
- Ik denk daar niet eens aan. - Ik zou moeten gaan.
Ik graaf een droge kuil hier, of niet?
Ik bewonder je doorzettingsvermogen.
Wat kan ik doen zodat je nog eventjes blijft?
Waarom? Hoop je dat als ik lang genoeg blijf God tegen me spreekt?
Nee, ik hoop dat hij tegen mij spreekt.
Ik weet dat je denkt dat ik jou iets meer tijd schuldig ben.
Ik weet dat ik ondankbaar ben.
Maar ondankbaarheid is niet de zonde.
Tot een spiritueel faillissement dat het is voor een man van God.
Ik denk niet dat je bij mij in het krijt staat, professor.
- Denk je dat echt? - Ja, doe ik.
Nou, je bent erg aardig. En ik wilde dat er iets is
om je terug te betalen, maar er is niks.
Dus waarom zeggen we niet gewoon tot ziens? Je kunt niet verder gaan met je leven.
Veronderstel...
Veronderstel dat ik je moet vertellen dat je morgen kan wakker worden
en je zou niet voor een trein willen springen.
Veronderstel alles wat je had moeten doen is vragen, zou je dat doen?
Dat hangt gewoon af van wat ik zou moeten opgeven.
Zie je, ik was al begonnen om dat op een stukje papier op te schrijven.
Wat is het denk jij waar ik me aan vastklamp?
Ik weet het niet!
Wat is het om de terminale verandering te koesteren...
- waar hij voor wilde doodgaan? - Ik weet het niet.
Nee, nee.
Jij niet.
Jij wilt niet meer met me praten, of wel?
Ik dacht dat je een dikke huid had.
Het is, maar het verbergt zich niet tot op het bot.
Waarom denk jij dat er iets is wat ik niet wil opgeven?
Ik weet het niet.
Ik denk
dat iedere man die staat te popelen om te worden overeden door een trein
moet wel iets in gedachte hebben.
Ik bedoel, de meeste van ons zouden genoegen nemen
met een schouderklopje.
Je zegt dat je je nergens zorgen over maakt,
maar ik geloof dat niet.
Ik denk niet dat de dood nergens over gaat.
Je vraagt mij wat ik denk waar je je aan vasthoud
en ik moet dan zeggen ik weet het niet.
Of ik heb misschien niet de goeden woorden ervoor om het te zeggen.
En misschien weet je het
maar je wilt het gewoon niet zeggen.
Wat ik geloof is
dat toen je je gevierde sprong nam,
Je nam het met je mee
en je hield je er aan vast,
vasthouden voor de grimmige dood.
Ik zoek gewoon naar de woorden, professor.
Ik zoek de woorden omdat ik weet
dat het de weg is naar je hart.
Nou, ik kan je niet helpen.
Het laten gaan
is de plaats waar ik uiteindelijk heen ga.
Het heeft veel werk gekost om er te komen. En als er een ding...
dat ik niet zou willen om op te geven, is het precies dat.
Is er een andere weg om het te zeggen?
Het enige wat ik niet wil opgeven is opgeven.
Ik verwacht dat om me er doorheen te dragen.
Ik ben afhankelijk ervan.
De dingen waar ik in geloof
waren erg zwak, zoals ik heb gezegd.
Ze zullen niet erg lang in de buurt blijven en ik ook niet.
Maar ik denk niet dat dit de echte reden is voor mijn besluit.
Ik denk dat het dieper gaat dan dat.
Je kunt je zelf afkoelen door te verliezen.
Je moet wel. Ik bedoel...
je houd van muziek, niet?
Ja, dat doe ik.
Wie is de grootste componist die je kent?
John Coltrane, Hands down.
Denk je dat zijn werk voor altijd is?
Nou,
voor altijd is een lange tijd, professor.
Dus ik moet zeggen, nee.
Dat betekent niet dat het waardeloos is, of wel?
Nee, dat is het niet.
Je geeft de wereld op lijn na lijn.
Je word een medeplichtige aan je eigen vernietiging.
En er is niets wat je ertegen kan doen.
Alles wat je doet maakt een deur verderop dicht.
Uiteindelijk is er maar een deur over.
Dat is een donkere wereld, professor.
misschien moet je gewoon toegeven dat je er tot over je oren inzit.
Ik geef het toe, maar dat zegt niks nieuws.
Ik heb geen keuze.
Oké.
misschien heb je gelijk.
Nou, hier is mijn nieuws, eerwaarde.
Ik verlang naar de duisternis.
Ik bid voor de dood, echte dood.
En als ik dacht dat ik in de dood, de mensen ontmoete die ik in het leven kon,
ik niet wist wat ik zou doen dat zou de ultieme horror zijn,
De ultieme nachtmerrie. Als ik dacht dat ik mijn moeder ga
ontmoeten en dat allemaal weer overnieuw starten,
alleen deze keer zonder het vooruitzicht van de dood om naar uit te kijken,
Dat zijn de uiteindelijke nachtmerrie zijn,
Kafka op wielen.
Verdorie, professor. Je wilt niet je eigen moeder zien?
Nee, dat wil ik niet.
Ik wil dat de doden, dood blijven.
Voor altijd.
En ik wil één van ze zijn.
Accepteer dat je niet één van hen kan zijn. Je kunt niet één van de dode zijn
omdat degene die geen bestaan hebben geen gemeenschap kunnen hebben.
Geen gemeenschap.
Mijn hart warmt op alleen maar denkend daaraan...
zwart, alleen,
stilte, rust,
en dat allemaal, alleen maar een hartslag verder.
Ik beschouw het niet mijn gemoedstoestand
zoals een iets pessimistische kijk op de wereld.
Ik beschouw het als de wereld zelf.
Evolutie kan niet worden vermeden
brengen intelligent leven
uiteindelijk tot het besef van één ding,
en één ding boven alles.
En dat ding is nutteloosheid.
Als ik begrijp dat je gelijk hebt, zeg jij
dat als er iemand solt met de domme
ze zelfmoordneigingen hebben.
- Ja. - Je zet me niet voor paal?
Nee, ik zet je niet voor paal.
Als mensen de wereld zien zoals die echt is,
Hun leven zien zoals ze echt zijn,
zonder dromen en illusies,
Ik denk niet dat ze een reden kunnen hebben
waarom ze er niet kiezen om zo snel mogelijk te sterven.
Ik geloof niet in God, kan je dat snappen?
Kijk om je heen, man. Kan je het niet zien?
De klaaglijke roep van die in kwelling
moet het geluid zijn, het mooiste in zijn oren.
En ik walg van deze discussies...
Het argument van het dorp atheïst
waarvan de enige passie is, eindeloos te schelden
hetgeen waarvan hij het bestaan ontkend in de eerste plaats.
Uw gemeenschap
is een gemeenschap van pijn en niets anders
en als de pijn gezamenlijk is
in plaats van alleen maar herhalend.
Het enorme gewicht ervan zou de wereld slepen
van de muren van het universum
en liet het crashen en afbranden
door welke nacht dan ook nog in staat zou kunnen zijn te genereren
totdat het niet eens meer as was.
En broederschap,
rechtvaardigheid, het eeuwige leven?
Goede God, man.
Toon me een religie die er één bereid
voor niets, voor de dood.
Dat is een kerk wat ik misschien zou binnentreden.
Die van jou bereid er één voor alleen meer leven,
voor dromen illusies en leugens.
Verban de angst voor de dood door de harten van mensen...
die geen dag leefde.
Wie wil deze nachtmerrie
maar voor de angst van het volgende?
De schaduw van de bijl
hangt over het plezier van iedereen
Ieder pad eindigt in de dood,
iedere vriendschap, iedere liefde.
Kwelling, verlies, verraad.
Pijn, lijden,
leeftijd,
vernedering,
afschuwelijke slepende ziekte...
en alles met een enkele conclusie
voor jou
en iedereen en alles
waar je ooit voor gekozen hebt te zorgen.
Dat is de ware broederschap, de ware gemeenschap.
En iedereen is een lid van het leven.
Jij verteld mij dat mijn broer mijn redding is?
Mijn redding?
Nou, dan verdom hem.
Verdom hem in elke vorm en gedaante en vorm.
Zie ik mezelf in hem? Ja, ik doe dat.
En wat ik zie maakt me misselijk.
Begrijp je mij?
Kan je me begrijpen?
Het spijt me.
Hoe lang voel je je al zo?
Mijn hele leven.
- Is dat waar? - Het is erger dan dat.
Ik zou niet weten wat erger dan dat kan zijn.
Woede is echt alleen voor de goede dagen.
De waarheid is dat er weinig van over is.
De waarheid is dat de vormen die ik zie...
langzaam zijn uitgeput.
Ze hebben niet langer inhoud.
Ze vormen slechts een trein, een muur,
een wereld, een mens...
Een ding bungelend
in een zinloze articulatie in een huilende leegte,
geen zin om zijn leven,
zijn woorden.
Waarom zou ik op zoek gaan naar het gezelschap van zo'n ding?
Waarom?
Verdomme.
Dus je ziet wat het is dat je hebt gered?
Probeer te redden. Steeds proberend, hard proberen.
- Wie is je broer? - Wie is mijn broer, ja.
Is dat de reden dat ik hier ben in je appartement?
Nee, dat is waarom ik hier ben.
Je vroeg mij wat voor een professor ik was.
Ik ben een professor van de duisternis,
de nacht in kleren van de dag.
En nu wens ik je het allerbeste,
maar ik moet gaan.
Blijf gewoon nog een beetje langer.
Nee, niet meer tijd. Tot ziens.
We kunnen het ergens anders over hebben, ik zweer het.
Ik wil het nergens anders over hebben.
Ga niet naar buiten, professor! Je weet wat daar is!
Dat weet ik, zeker.
Ik weet wat daarbuiten is en ik weet wie daarbuiten is.
Ik hunker om in zijn knokige wangen te knijpen.
Ongetwijfeld zal hij verrast zijn om zichzelf zo te koesteren.
En als ik me vasthoud aan zijn nek
zal ik fluisteren in dat droge en oude oor,
"Hier ben ik. Hier ben ik."
- Maak de deur nu open! - Doe dit niet.
Je bent een aardige man. Ik heb je uitgehoord
en je hoorde mij uit. Er is niks meer te vertellen.
Jouw god moet ooit gestaan hebben
op een begin van oneindige mogelijkheden,
en dat is waar hij van gemaakt is.
Jij vertelt me wat je wilt, jij wilt Gods liefde. Ik niet.
Misschien wil ik vergeving, maar er is niemand om het vragen van.
En er is geen weg terug. Er zijn geen dingen recht te zetten.
Er is alleen de hoop van niks.
En ik hou me vast aan die hoop.
- Nu open de deur. - Doe het niet.
Alsjeblief, maak open.
Dank je. Tot ziens.
Professor,
Ik weet dat je niet gemeen bent, in je woorden.
Ik zal er morgenvroeg zijn.
Ik zal er zijn, hoor je?
Ik zal er zijn!
Ik zal er zijn.
Je weet dat hij die woorden niet bedoelde.
Je weet dat hij dat niet deed.
Ik snap niet waarom je me daar heen hebt gestuurd.
Ik snap het niet.
Als je wilde dat ik hem hielp, waarom gaf je me dan niet die woorden?
Je gaf ze aan hem. En ik dan?
Dat is oké. Dat is oké.
Als je nooit meer zou spreken,
Je weet, ik hou me aan mijn woord.
Je weet dat ik dat doe. Je weet dat ik er goed in ben.
Is dat goed?
Vertaald door: Fast Gollums Twilight Release Team
Controle en sync: Poppetje1969 Bewerking: Dejavu